امام زمان و ما

وظایف ما در قبال امام زمان

برای زندگی در دوران امام زمان حاضریم؟

●به اشتراک گذاشتن اين مطلب در شبکه ها ی اجتماعیshare in your twitter account،share in your facebook wall،share in balatarinn،share in delicious،share in Yahoo Buzz،share in Digg it،share with Google Buzz،share in Cloob،share in viwio !!!

1-اگر انسان مراقبه داشته باشد و انصاف. خود را مقصر می داند و وظیفه برای خود می تراشد و مثل پروانه ای انقدر تلاش می کند تا به مقام اشاره شده در این آیه برسد که : ((یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه )). دنبال تقصیر به گردن زید و عمر و بکر انداختن نیست. دنبال بهانه و توجیه کردن نیست. مثل شهید بابایی. مثل شهید چمران مثل آوینی. به مقام ..(. آنچه در وهم ناید .).. می رسند. 2- بله. مشکل در غفلت و پرستش نفس و دیگران را مقصر کردن و وظیفه به عهده نگرفتن است. قرارنیست کسی را بکشیم قرار نیست قانون را ما پیاده کنیم . قرار نیست دخالت در امور کنیم. 3-بحث بر سر یک جمله در قانون اساسی جمهوری اسلامی است که خمینی کبیر و رهبر فرزانه ام آنرا تائید کرده اند، و برداشت من از آن این است : دولت در جامعه ی غربی شامل =(دولت جدا و مردم هم پی آلاف و علوف $ ) است. در اسلام : (دولت اسلامی =مساوی است با= شبیه آن ساختار و نظام و دولت در غرب+ مردم ) ... مقصود من این قسمت دوم "مردم" است. این همه غربت / غیبت را امامان معصوم تحمل کرده اند که این قسمت دوم درست بشه وگرنه امام علی و امامان دیگر در اولی مشکلی نداشتند. مشکل مردم و یاران امام زمان در هر عصر بوده و هست. اگر هم امام فرمودند : این مردم بهترین مردم هستند منظورشان (از تاریخ گذشته تا بحال بوده. (به قید ها کلام امام بیشتر دقت کنیم! دقیق باشیم.) مطمئن باشید که اگر از امام خمینی بپرسید که مردم ایران در زمان پیروزی انقلاب بهترند یا (اون 313 نفر و یاران امام زمان و مردم زمان امام زمان) ... جواب چیز دیگری است ... نتیجه : کمی دقت کنیم برای خودمان و اعضای خانواده مان وظایفی را در شهر خوب داشتن میابیم. غربی ها هم رسیده اند که عناصر جامعه باید همه کمک کنند. مثل اعضا و سلول های بدن. درست است که همه ی سلول ها تحت دستورات مغز هستند. اما اگر عضوی به درد آمد از برای دگر عضو ها قراری نماند. ... اما شما الان جامعه را در دنیا و شهر های دیگر ایران رصد کنید. هر کسی میگه جیب من و پول من و زن و بچه من ....

سوال می کنند که آیا این فقر همسایه یا عتیاد هم محله ای و یا بی کاری و عدم توانایی در ازدواج هم شهری، معلول بی تدبیری مسئولین است یا عمل نکردن مردم به وظایفشان؟ و در روز قیامت در درجه اول کدام مسئول اند؟

اتفاقا اگر روشن بود به اینجا نمی کشید. شما نقش اصلی مردم در وظایفش رو استتارا نمی بینید. نقش اصلی را مردم دارند. نقش اصلی را مسئولین دارند. مسئولین برای بعض امور و مردم برای عمل وتلاش و غیره. برای چی آقا دیروز گفتند که تنبلی نکنید. بخاطر همین. که تک تک عناصر جامعه نسبت به فقر و تورم و کم فروشی و ربا و بیکاری و فساد ، بی تفاوت شده اند. مثل این است که بگوییم هر چه مشکل فقهی و اعتقادی مردم دارند تقصیر آخونداست! نه مردم باید برن دنبال فهم دنبال عالم. دنبال دونستن. دنبال طلبه. بشینن و زانو بزنن و مطالعه کنن و وقت بذارن و تلاش کنن و عمل کنن. عمل. طلبه ی عزیزم. شما فقط نباید درس بخونی باید مربی بچه هات باشی مربی مسجد باشی مربی مدرسه باشی . کتاب بنویسی تحقیق بکنی به قدر وسعت. باید احساس وظیفه کنی. انسان یک بعدی به هیچ درد اسلام نمیخوره. انسان در جامعه ی آخر الزمان : دشمن شناس. است مسائل سیاسی را کامل درک می کند. مسائل اقتصادی را درک می کند مسائل دینی را درک می کند که به اشتباه نیافتد. نمی گویم متخصص است اما بدون اطلاع هم نیست. همین شباهت بین مردم و مدینه ی فاضله است. در مدینه ی فاضله ای که روبروی ماست و داریم برای ساختن آن تلاش می کنیم. عناصر جامعه عامل و عمل کننده و بصیر هستند. در حقیقت با تئوری غربی نمی توان جامعه را اداره کرد. اگر میشد کرده بودند. در تئوری اسلامی وظایف سنگینی بر عهده ی مردم است که من و شما هم میدانیم ولی از آنها غافل شده ایم. تازه اینجا قمه و شما طلبه ای وای بحال مردم عوام مثلا تهران : که منبر ندیده و استدلال ندیده و خدا جو و حق طلب در عمل نیستند. (در زبان هستند.) عزیزم وظیفه ی فرد در جامعه اونقدر زیاده. انقدر سنگینه که کل هرم مدیریت اسلامی روی دوش 70 میلیون نفره.

به نظرم اسلام فردی با اسلام حکومتی کمی خلط شده؛ مطالبی که برادر بزرگوار طباطبایی فرمودند همه بر می گرده به اسلام فردی و نقش مسلمانان در برابر یکدیگر؛ اما هنگامی که حکومت تشکیل شود بسیاری از مسئولیت ها برعهده حکومت خواهد بود.
از زمان حضرت علی (ع) سخن به میان آوردید؛ خوب است نگاهی به کتاب ارزشمند نهج البلاغه بیندازیم و نامه حضرت به مالک اشتر نخعی را مطالعه کنیم؛ در فرازی از این نامه اینچنین آمده است:
ثُم اللهَ اللهَ فِي الطبقةِ السفلَى مِنَ الذينَ لا حِيلةَ لَهم مِنَ المَسَاكِينِ وَ المُحتَاجِينَ وَ أهلِ البُؤسَى وَ الزمنَى ...
سپس از خدا بترس و از خدا بترس در باره طبقه پائين جامعه همان‏‏هايى كه براى گذراندن زندگى تدبيرى ندارند، از مساكين و محتاجان و آنان كه در شدت فقر به سر مى‏برند و يا گرفتار بيماري‏‏هاى طولانى هستند. ...
وَ احفَظِ لِلهِ مَا استَحفَظَكَ مِن حَقِّهِ فِيهِم ...
و تو حقى را كه پروردگار براى آنان مقرر فرموده و حفظ و نگهدارى آن را از تو خواسته نگه دار ...
وَ كُلٌّ قَدِ استُرعِيتَ حَقَّهُ ... 
و آنچه تو بر آن مسئوليت دارى رعايت حقوق ايشان است ...
ثُم اعمَل فِيهِم بِالإعذَارِ إلَى اللهِ يَومَ تَلقاهُ
و با آنها به گونه‏‏اى برخورد كن كه در دادگاه عدل الهى و محضر او عذرى داشته باشى. ...
آری! اینچنین بود حکومت عدل علی.

  
نویسنده : صابر طباطبائی یزدی ; ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱٥
تگ ها :
●به اشتراک گذاشتن اين مطلب در شبکه ها ی اجتماعیshare in your twitter account،share in your facebook wall،share in balatarinn،share in delicious،share in Yahoo Buzz،share in Digg it،share with Google Buzz،share in Cloob،share in viwio !!!